Skaten en scooteren

In een scootmobiel zat een man met een verwassen Feyenoordpetje, zwart Feyenoordtrainingsjack en sexy sandalen. Als een wassen beeld zat hij naar de hertjes te staren. Ik kende deze held. Ik had ooit bij hem schoongemaakt. Ik zat te genieten van de stilte en observeerde de gracieuze bewegingen van de bambi’s. Toch besloot ik even een praatje te maken met de Feyenoordfan, omdat ik wilde weten hoe het hem vergaat.

 

“Hey man, ken je me nog? Ik heb weleens bij je gewerkt. Ben je nou helemaal vanaf Schiebroek naar de hertjes gereden? Dan ben je wel een half uur bezig!”

 

‘Hey schoonmakert, valt mee hoor. Kwartiertje toeren en dan ben ik er. Ik ga niet door de fietstunnel hoor, dan verlies ik stroom.’

 

“Hoe is het met je kat?”

 

‘Hij doet het nog. 6 kilo schoon aan de haak. Soms wil ik hem het raam uit pleuren, want hij vreet me helemaal arm. Vorige week nog heeft ‘ie drie ons zalm van me opgegeten.’

 

“Nou, leuk je weer te zien. Ik ga weer verder skateboarden, want ik wil de start van de formule 1 van Hongarije kijken.”

 

‘Ik ben klaar met die saaie beesten hier. Ik rij met je mee.’

 

Dus daar gingen we. Skateboardend en scootmobielend door de beboste omgeving van Park Zestienhoven. Ik denk dat hij z’n mobiel had opgevoerd, want ik kon hem amper bijhouden. Hij was zo enthousiast dat ‘ie andere weggebruikers, met name bejaarden op elektrische fietsen en wielrenners, bijna van het fietspad reed. Ik liet hem de grote paal met het ooievaarsnest zien. Was hem nog niet eerder opgevallen. Ondertussen reed ik met mijn skateboard twee keer door een dikke hoop paardenstront omdat ik niet oplette.

 

“Hoe heet je ook alweer?”

 

‘Ik heet Peet. En jij?’

 

“Ik ben Ruud.”

 

‘Nee hè. Dan kom je woensdag bij me schoonmaken! Om kwart over tien staat de koffie voor je klaar jongen.’

 

Wat een toeval. Woensdag maak ik dus bij Peet schoon. We kwamen op het kruispunt waar ik rechtsaf moest naar Blijdorp. Peet ging rechtdoor naar Schiebroek. We wensten elkaar een fijne dag. Ik zag hem blij zijn in z’n racemonster. Het was geen wassen beeld meer, maar een stralend zonnetje. Eenmaal thuis verwijderde ik de strontsporen van mijn board. Ook kwam ik nog wat dooie naaktslakken tegen. Ik ging op de bank zitten, legde mijn benen op de hocker en zette de tv aan. Het was tijd voor Max. Een gevoel van tevredenheid stroomde door me heen.    

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *